Παρασκευή, Ιουλίου 01, 2011

ΓΡΑΦΩ Ο,ΤΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ part 44 – ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ


Έχω ένα χούι, δεν εμπιστεύομαι εύκολα – ίσως και  καθόλου. Κουβαλάω όμως κι άλλο ένα,  πολύ μεγαλύτερο:  Κάποτε εμπιστεύτηκα…

4 σχόλια:

Sofaki είπε...

Ετσι είναι εμπιστευόμαστε και μετά φοβόμαστε να το κάνουμε ξανά..
Αν και είναι τόσο ωραίο να έχεις κάποιον που να μπορείς να του ανοίξεις τη ψυχή σου..

Τα φιλιά μου!!

raslowbap είπε...

Καλημέρα Σοφία,

Ελπίζω να είσαι καλά. Δεν είναι μόνο το θέμα του φόβου. Πιστεύω, τουλάχιστον για σήμερα, οτι η προδοσία είναι στην ανθρώπινη φύση. Χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει πως δεν υπάρχουν εξαιρέσεις ή άνθρωποι που μπορείς να συννενοηθείς.

Πολλά γουφ γουφ για μια καλή βδομάδα...

Διαπορος είπε...

Οχι δεν είναι η προδοσία στη φύση μας. Νομίζω οτι τα ρίχνουμε όλα στη "φύση μας" για να απαλλαχτούμε απο τις ευθύνες μας, να εξαγνιστούμε. ΟΧΙ, ΔΙΑΦΩΝΩ ΔΙΑΦΩΝΩ ΔΙΑΦΩΝΩ :)

raslowbap είπε...

Καλημέρα Φωτεινούλα,

Ίσως να ίσχυε αυτό που λες αν έψαχνα εγώ να απαλλαγώ από ευθύνες, κάτι που δεν έκανα ποτέ μου – θαρρώ. Δεν ρίχνω κάτι στη φύση, απλά έτσι θέλω να τονίσω την συχνότητα με την οποία ο «άνθρωπος» ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ προδίδει. Ο προδότης για μένα , όπως έχει γράψει και ο Μπαλζάκ μπορεί να είναι χειρότερος και από τον δολοφόνο. Ο δολοφόνος μπορεί να σκότωσε σε μια στιγμή αδυναμίας ή εν βρασμώ ψυχής, εν αντιθέσει με τον προδότη του που είναι πάντα προδότης. Οπότε καταλαβαίνεις ότι δεν ψάχνω να απαλλάξω κάποιον από τις ευθύνες τους ή να τον εξαγνίσω. Πάντως όπως και ανέφερα και στην Σοφία πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις.

Την καλημέρα μου και τα γουφ γουφ μου :):):):):):):):)