Πέμπτη, Ιουλίου 21, 2011

Σαν μια ταινία η ζωή…


Σαν πέσουν οι τίτλοι του τέλους του ταξιδιού σου,
κοίτα τ’ όνομά σου να είναι γραμμένο δίπλα
από τον ρόλο του πρωταγωνιστή.
Δικό σου το σενάριο, δική σου η σκηνοθεσία και η παραγωγή ,
γιατί να είσαι στους κομπάρσους;
Δεν έχει κάτι να λέει το ότι συνηθίζεται
όπως και σημασία δεν έχουν τα όσα έχουν γίνει ως τώρα
αφού κλεφτά συμμετείχες στα όποια πλάνα.
Σαν μια ταινία η ζωή έστω και αν λείπει το happy end.

2 σχόλια:

Sofaki είπε...

έλα ντε γιατί να είμαι κομπάρσος;;
Πολύ σωστό το κείμενο σου Χρήστο μου :)

Τα φιλιά μου!! :):):)

raslowbap είπε...

Καλησπέρα Σοφία,

Απ' όσο μπορεί να σε ξερώ, νομίζω πως δεν ανήκεις στους κομπάρσους αλλά στους πρωταγωνιστές...

Τα γουφ γουφ μου :)