Κυριακή, Νοεμβρίου 14, 2010

ΚΑΘΕ




Κάθε μεθύσι που δεν κάναμε ήταν και μια παράδοση στην πεζότητα…
Κάθε όνειρο που δεν κυνηγήσαμε είναι και ένα κρίκος από την αλυσίδα που μας δένει…
Κάθε ψυχαντάμωμα που χάσαμε αποτέλεσε ακόμα έναν εγκλεισμό για την ψυχή μας…
Κάθε σπίθα που αφήσαμε να σβήσει ήταν άλλο ένα τακίμιασμα με τους εχθρούς που υποτίθεται πως τόσο σιχαινόμαστε…
Κάθε ανάσα που δεν μαγέψαμε ήταν ένα βήμα πιο κοντά στο θάνατο…
Κάθε αγάπη που ξεχάσαμε ήταν ένα κομμάτι του εαυτού μας που αφήσαμε πίσω…
Κάθε νότα που δεν ακουμπήσαμε την καρδιά μας πάνω της ήταν άλλη μια φαλτσάδα της καθημερινότητας μας…
Κάθε Θεός  που προσκυνήσαμε μας έκανε ολοένα και πιο αδύναμους…

4 σχόλια:

Sofaki είπε...

Το έχω διαβάσει 3-4 φορές αυτο το κείμενο και κάθε φορά αναρωτιέμαι τι να σχολιάσω..απλά δεν βρίσκω λόγια..Μου αρέσει πολύ..

Καλό σου βράδυ :):)

raslowbap είπε...

Καλημέρα Σοφία.
Σ' ευχαριστώ πολύ. Καλά να περνάς και καλή εβδομάδα.

Την καλημέρα μου κια πολλά γουφ γουφ
:):):):):)

Ανώνυμος είπε...

ka8e suggnwmh pou den zhthsame....;

raslowbap είπε...

Γεια σου Μελ,
Μπορεί δεν ξέρω. Αν έπρεπε να απαντήσω στο ερωτημά σου ( όσο ρητορικό κι αν είναι) σήμερα θα έλεγα όχι.
Αύριο ίσως να έλεγα και ναι.

Την καληνύχτα μου και πολλά γουφ γουφ για μια καλή βδομάδα.