Πέμπτη, Αυγούστου 16, 2012

Αναπολώντας το… τώρα


Περπάτησα σε μέρη πρωτοδιάβατα και μαγικά.
Λίγο απ’ το άρωμα ενός της Ανοιξης λουλουδιού,
ένα τραγούδι αλέκιαστο απ’ την εποχή
και κάνα δυο θύμησες ανάκατες με ένα σαραντάρι
αρκούσαν να με ταξιδέψουν για εκεί.
Μάλλον για αυτό σε ερωτεύτηκα.
Μεθούσα σαν κοίταζα τα μάτια σου,
ταξίδευα σε κόσμους άγνωστους σαν σ’ άγγιζα
και γαλήνευαν τα μαύρα μου σαν μου μιλούσες. 
Μάλλον και για αυτό τώρα όσο κι αν πιω,
αμέθυστα μένουν τα γύρω μου κι εγώ
φυλακισμένος στον κόσμο αυτόν παραμένω
και αναπολώ τα ταξίδια που έκανα κοιτάζοντας εσένα.
Τα ταξίδια μου, τα ταξίδια σου, τα ταξίδια μας... περάσανε.


2 σχόλια:

Sofaki είπε...

ελπίζω να είσαι καλά Χρήστο..διαβάζω τα υπέροχα πραγματα που γράφεις..

Τα φιλιά μου :)

raslowbap είπε...

Ολά καλά Σοφάκι μου, απλά με τον χρόνο υπάρχει ένα θέμα και για αυτό υπάρχει κι αυτή η στασιμότητα στο μπλογκ... Και εγώ σε διαβάζω κι ας έχω καιρό να αφήσω σχόλιο...

Πολλά γουφ γουφ...