Κυριακή, Αυγούστου 24, 2008

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΕΛΑΦΙΟΥ


Ήταν και αυτό ένα από τα παιδιά της μητέρας φύσης. Μάλιστα για κάποιους ήταν και ένα από τα πιο ξεχωριστά. Ο λόγος για ένα ελάφι. Το ελάφι αυτό ζούσε τον περισσότερο καιρό ευτυχισμένο στο δάσος. Όμως υπήρχαν κάποιες στιγμές που το τράβαγε η θλίψη μακριά από το αγαπημένο του δάσος και κατάληγε στις παρυφές της πλησιέστερης μεγαλούπολης. Φοβόταν πολύ όταν βρισκόταν εκεί. Δεν το φόβιζε το άγνωστο διότι όπως είπαμε το ελάφι αυτό ήταν ξεχωριστό και αντιλαμβανόταν αυτό που έβλεπε πολύ καλά. Ούτε οι άνθρωποι το φόβιζαν και ας έπρεπε, νόμιζε πως ήταν και αυτά αδέλφια του. Αυτό που το φόβιζε ήταν η ασχήμια. Η ασχήμια αυτή που απλωνόταν μπροστά του και φαινόταν ατελείωτη. Δάκρυζε πάντα όταν βρισκόταν εκεί. Δάκρυζε για τους ανθρώπους που αναγκάζονταν να ζούνε εκεί Γύρναγε κάθε φορά στο δάσος με μια ψεύτικη ελπίδα ότι κάποια στιγμή τα αδέλφια του θα κατανοούσαν την ομορφιά του δάσους και κάτι θα άλλαζε. Όμως κάτι τέτοιο δεν ήταν γραφτό να γίνει και δυστυχώς το ελάφι της ιστορίας το κατάλαβε με το πιο οδυνηρό τρόπο. Βλέπετε το τελευταίο του δάκρυ κύλησε πριν περίπου ένα χρόνο, λίγο πριν καεί ζωντανό όπως και πολλά άλλα. Το τελευταίο του δάκρυ πολλοί υπέθεσαν ότι ήταν για την ζωή του που κατάλαβε ότι θα χανόταν. Αυτό όμως ήταν λάθος. Το τελευταίο του δάκρυ ήταν για τα αδέρφια του, τους ανθρώπους. Διότι εκείνη την στιγμή κατάλαβε ότι δεν υπάρχει καμία ελπίδα πια απομείνει για αυτούς. Το ελάφι ήταν πράγματι ξεχωριστό.

5 σχόλια:

aggelika είπε...

Πολύ όμορφη ιστορία.. με συγκίνησε!
Αλήθεια, πιστεύω κι εγώ πως δεν υπάρχει ελπίδα.. κάηκε κι αυτή μαζί με το ξεχωριστό ελάφι!

raslowbap είπε...

Μακάρι να κάνουμε λάθος αλλά δυστυχώς δεν νομίζω να υπάρχει ελπίδα...

Λωτοφάγος είπε...

Γιατί ήταν ξεχωριστό; Επειδή νοιαζόταν τους ανθρώπους; Μάλλον για κορόιδο το κόβω!
Είμαστε τόσο αυτοκαταστροφικοί, ώστε ακόμα κι οι θεοί μας εγκατέλειψαν!
Συγγνώμη που δεν παινεύω την όμορφή σου ιστορία, αλλά απόψε πάσχω από ανίατο μηδενισμό!
Λες να φταίνε οι πολλές ειδήσεις που είδα;

raslowbap είπε...

Η αλήθεια είναι ότι δεν θα σε χαρακτήριζα μηδενιστή αλλά ρεαλιστή. Πιστεύω ακράδαντα πλέον ότι δεν μας απομένει καμία πλέον ελπίδα.Τέσπα, όσον αφορά τις ειδήσεις τι να πρωτοπεί κανείς οπότε καλύτερα να μην πω τίποτα.
Καληνύχτα

SeaGulL είπε...

Καλή σου μέρα!
Οπως γνωρίζεις ήδη, δημιούργησα ένα blog, με την ονομασία "Κλέφτρα Κίσσα" (http://kleftrakissa.blogspot.com/), στο οποίο "εκθέτω" κείμενα άλλων bloggers, που τους τα έχω "κλέψει".
Περισσότερα, μπορείς να βρεις και να διαβάσεις στην πρώτη μου ανάρτηση:
http://kleftrakissa.blogspot.com/2008/09/blog-post_30.html
Επειδή μεταξύ των αναρτήσεων που έχω κλέψει περιλαμβάνονται και
δικές σου, θεώρησα σκόπιμο να σε ενημερώσω σχετικώς, ώστε αν έχεις οποιαδήποτε αντίρρηση για την "κλοπή" αυτή να με ενημερώσεις και να κατεβάσω τις σχετικές αναρτήσεις μου.

Ευχαριστώ
Seagull
http://seagullstefanos.blogspot.com/

Υ.Γ. Αφήνω σχετικό σχόλιο κάτω από κάθε πρωτότυπη ανάρτηση, για ευνόητους λόγους